“ระยองน่ายล คนน่ารัก” (ตอนจบ)
ชมแคคตัสต้นละล้าน สวนหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สุดในโลก



แคคตัสหรือเรียกกันแบบไทยๆว่าตะบองเพชรนั้นเป็นที่นิยมมายาวนาน เป็นพืชที่ต้องใช้ความอดทนในการเลี้ยงดู เป็นพืชชอบแดดไม่ชอบน้ำ เท่าที่ทราบราคาเริ่มต้นตั้งแต่ 20 บาทไปจนถึงหลายแสนบาท แต่วันนี้เราพบว่าแคคตัสของฟาร์มเพชรแต้มสีมีแคคตัสต้นละล้าน ที่สำคัญไม่ได้มีต้นเดียว





วันที่สามในพื้นที่เมืองระยองมีแหล่งท่องเที่ยวที่เราวางแผนไปเยือนอยู่สองแห่ง คือฟาร์มเพชรแต้มสีที่เพาะเลี้ยงแคคตัสมานานกว่า 20 ปี อีกแห่งหนึ่งคือ Rayong smile plans ที่นี่เป็นศูนย์เพาะพันธุ์หม้อข้าวหม้อแกงลิงที่น่าสนใจมากที่สุดแห่งหนึ่งของไทย และเป็นสวนหม้อข้าวหม้อแกงลิง (แบบเปิด) ที่มีสายพันธุ์มากที่สุดในโลก 





หลังอาหารเช้าที่ Aksorn Hotel เราออกเดินทางไปที่ฟาร์มเพชรแต้มสีได้พบเจ้าของฟาร์มคือคุณไข่มุก ฉวีวรรณากร คุณไข่มุกเป็นคนอารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส เธอบอกว่าเลี้ยงแคคตัสมาเกือบ 24 ปี แรกๆ เริ่มจากแคคตัส 3 ต้น (ในสถานะผู้เลี้ยงดูเล่น) หลังจากเพาะเลี้ยงมานานกว่า 10 ปีจึงเปลี่ยนจากผู้เลี้ยงมาเป็นผู้เพาะ ผู้ค้า และเปิดเป็นฟาร์มเพชรแต้มสี จากวันแรกจนถึงวันนี้ใช้เวลาเรียนรู้เพาะเลี้ยงขยายพันธุ์มาโดยตลอด ปัจจุบันถือว่าเป็นฟาร์มเพาะเลี้ยงแคคตัสที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย



ภายในโรงเรือนของฟาร์มเพชรแต้มสี 

หลังจากพูดคุยกันบนบ้าน เธอพาเราย้ายลงมาเดินชมภายในฟาร์ม เราถามว่า “เปิดให้นักท่องเที่ยวทั่วไปเข้ามาเยี่ยมได้หรือไม่” เธอบอกว่าได้แต่ต้องติดต่อล่วงหน้า คือการเข้ามาชมแคคตัสที่มีราคาสูงต้องระแวดระวังหลายเรื่อง เรื่องแรกคือนักท่องเที่ยวเข้ามาแล้วไม่ระมัดระวังมักเดินชนกระทั่งแคคตัสหักเสียหาย เรื่องต่อมาคือหัวขโมยแฝงตัว การเปิดให้คนภายนอกเข้ามาเยี่ยมชมจึงมุ่งเน้นไปที่คนที่สนใจจริงๆ ไม่ใช่นักท่องเที่ยวประเภทเซลฟี่กระโดดถ่ายภาพ คุณไข่มุกย้ำว่าที่นี่คือศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว

 
คุณไข่มุก ฉวีวรรณากร 



นับเป็นโชคดีของเราที่ได้เข้าชมแคคตัสในฟาร์มเพชรแต้มสีเพราะขนาดคนไม่มีความรู้อย่างผมยังเพลิดเพลินเจริญใจ ดูไปถ่ายภาพไป แต่ก็เกร็งบ้างพอสมควร กลัวไปโดนแคคตัสเสียหาย โดยเฉพาะกลุ่มต้นละล้านไม่อยากเข้าใกล้เลย ขณะกดชัตเตอร์ยังคิดว่าถ้าพลาดพลั้งหน้าคะมำล้มลงไปทับแคคตัสสักสิบต้นคงถูกหนามทิ่มแทงร่างกายจนพรุนแต่นั่นไม่ถึงกับตาย ที่น่ากลัวและน่าตายคือจะเอาเงินที่ไหนมาชดใช้เขา จะเสนอตัวเป็นทาสรับใช้ก็ดูจะลำบาก ใครจะเอาคนซุ่มซ่ามไปเป็นพนักงาน ความเสียหายอาจเกิดขึ้นมากกว่าเดิม คิดแล้วหนาวสั่นขึ้นมาทันใด

 นี่คือกลุ่มแคคตัสต้นละล้าน

อย่าถามนะว่าแคคตัสตัวไหนเป็นตัวไหน ตัวไหนชื่ออะไร ภาษาอังกฤษแบบศัพท์เฉพาะผมไม่กระดิกครับ มีอยู่สองตัวที่จำได้ ตัวแรกคือ “อ้วนส้ม” ใครไปที่นั่นต้องถามหาตัวนี้ครับ (ตัวนี้ทีเด็ดฮะ) อีกตัวหนึ่งคือ “ยิมโล” ตัวนี้เจ้าของฟาร์มแนะนำให้มือใหม่เลี้ยง ยิมโลเป็นไม้ด่างที่สวย ทน ตายยาก (หากเลี้ยงถูกวิธี) น้ำอย่าเยอะเพราะมันชอบแดด ไม่ต้องใส่ปุ๋ยแค่ใส่ใจลงไปก็เกินพอ
 



บางมุมภายในสวน Rayong smile plans 

จากฟาร์มแคคตัสคราวนี้มุ่งมาสู่สวนอันร่วมรื่นด้วยไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ มีท้องร่องสวนแบบสวนผลไม้ที่เห็นกันทั่วไป ที่นี่คือ Rayong smile plans 


คุณประกิต โพธิศรี เจ้าของสวนหม้อข้าวหม้อแกงลิง





Rayong smile plans เป็นแหล่งเพาะพันธุ์หม้อข้าวหม้อแกงลิง ต้นไม้กินแมลงที่สุดแสนน่ารัก คุณประกิต โพธิศรี ผู้เป็นเจ้าของและเป็นนักเพาะพันธุ์มือดีของไทยบอกว่าที่นี่มีหม้อข้าวหม้อแกงลิงทั้งพันธุ์พื้นถิ่นของไทยและพันธุ์ที่มาจากต่างประเทศ Rayong smile plans มีพื้นที่กว้างราว 16ไร่ มีหม้อข้าวหม้อแกงลิงกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ มีหม้อข้าวหม้อแกงลิงหลากสีหลายรูปทรง เห็นแล้วอยากมีหม้อข้าวหม้อแกงลิงมาปลูกกับเขาบ้าง คือรู้สึกชอบตรงที่มันเป็นต้นไม้โบราณ ลึกลับ รูปร่างแปลกตา เป็นต้นไม้เพชฌฆาตที่น่าเอามาอาละวาดในสวนบ้านเรา



 


หม้อข้าวหม้อแกงลิงมีหลายสี หลายรูปทรง ทั้งกลมและยาวรี

คุณประกิตยังให้ความรู้อีกว่า “หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นในแผ่นดินแล้งหรือบริเวณที่ไม่ค่อยมีสารอาหารจึงผลิตใบให้มีลักษณะเป็นหม้อ ภายใน มีน้ำเอาไว้ดักแมลงเพื่อเป็นอาหาร” ย้ำว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงคือใบไม่ใช่ดอกอย่างที่เข้าใจนะครับ นอกจากนี้ยังพบคุณลักษณะพิเศษอีกอย่างหนึ่งคือผลวิจัยพบว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงเหมาะกับการนำไปทำเครื่องสำอาง ตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนวิจัยในขั้นสุดท้าย ในอนาคตอันใกล้ผมคงไม่ต้องกังวลกับเรื่องใบหน้าเหี่ยวย่นก่อนวันอันควร (จะทันมั้ย) ส่วนสำคัญสุดท้ายซึ่งคือหม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นพืชกินได้ ผมเคยกินที่สงขลา ที่นั่นเขาเอาข้าวเหนียวใส่ลงไปในหม้อข้าวหม้อแกงลิงแล้วนำไปนึ่ง กินกับกาแฟร้อนตอนเช้า ส่วนที่ Rayong smile plans ปรับเมนูหม้อข้าวหม้อแกงลิงให้เป็นอาหารหลายอย่าง เช่น ส้มตำ ยำ ทอดกรอบ ตอนแรกดูเมนูอาหารไม่ได้คิดอะไร คือรู้สึกเฉยๆ ต่อเมื่อได้ชิมจึงเฉยไม่ได้ ช้าหมดอดนะ รสชาติดี คราวนี้กำช้อนแน่นไม่ปล่อยเลยครับ





Rayong smile plans เปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยว เป็นแหล่งเรียนรู้ เป็นร้านอาหาร ดังนั้นจึงยินดีต้อนรับนักท่องเที่ยวทั่วไป แต่อยากกระซิบนิดนึง การไปเที่ยวแหล่งเรียนรู้ต้องระมัดระวังในการหยิบจับผลผลิต ถ้าไม่จำเป็นอย่าแตะจะดีกว่า เพราะสิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีความบอบบางมากพอสมควร ดูแต่ตามืออย่าต้องของจะเสียครับ




เอามากินกับส้มตำอร่อยดี ไปกันได้ดี และที่ดีคือมันกรอบดี

ดอกหม้อข้าวหม้อแกงลิง เป็นดอกไม้ที่สวยมาก ช่อยาว ดอกขนาดเล็กเรียงเต็มช่อ


การเดินทางท่องเที่ยว “ระยองน่ายล คนน่ารัก” จบลงด้วยรอยยิ้ม สุข สนุกสนาน แม้ไปได้ไม่ทุกที่แต่พอสรุปได้ในขั้นต้นว่า ระยองเป็นเมืองครบรส มีแหล่งท่องเที่ยวทุกรูปแบบ เริ่มตั้งแต่วิถีชุมชน ป่า ทะเล ไปง่ายมาง่าย ใช้เงินไม่ต้องเยอะก็เที่ยวได้ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม “ระยองน่ายล คนน่ารัก” มาตลอดทั้งสามตอน ขอบคุณครับ  

#khobjaithailand
#ระยองน่ายลคนน่ารัก