"ตามหาบ้านหมาใน" ทริปสำรวจเส้นทางเดินป่าสำหรับผู้หญิง lady trekking ตอนที่ 2 (ขอบใจบ้านหมาใน ขอบใจไทยแลนด์)

พายุทราย พรายทะเล / 11/08/2019 10:49:31

ตอนที่แล้วผมไปเดินป่าดูคันนาและตามหาน้ำตกแม่เลา เป็นการเรียกน้ำย่อยในทริปสำรวจเส้นทางเดินป่าสำหรับผู้หญิง Lady Trekking-Treking Lady ซึ่งเวลาผ่านไปกระทั่งบ่ายสามจึงกลับมาเริ่มต้นเดินตามเส้นทางที่ตั้งใจไว้ คือเริ่มที่โป่งเดือด ในเขตอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง โดยมีสมาชิกร่วมสำรวจทั้งหมด 5 คน คือ บ็อบบี้ พีระวัตร,  ติ๊ก  รุ่งนภา, อ้ายจรัล ไกด์สายป่าจากเมืองฮอด, บุ๋ม บาราก้า และผม พายุทราย พรายทะเล


บทเริ่มต้นบนทางเดินสู่โป่งเดือด


โป่งเดือด โป่งน้ำร้อนธรรมชาติของอุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดัง


ป่าดิบอุดม


ดอกไม้ ใบเฟิร์นพบระหว่างทาง





จากโป่งเดือดเราเดินเท้าก้าวเข้าไปในป่าทึบไร้แสงแดด ระหว่างทางมีดอกไม้ใบเฟิร์นมากมายแต่ไม่ได้หยุดดูหรือบันทึกละเอียดเพราะเวลามีไม่มาก ที่สำคัญเส้นทางกลางป่าเป็นทางแคบและสูงชันขึ้นเรื่อยๆ บางคราวผ่านป่ากล้วยใหม่เอี่ยมซึ่งดูเป็นเรื่องผิดวิสัยกับป่าลักษณะนี้ “อ้ายจรัล” บอกว่าเมื่อ 2 ปีที่แล้วเกิดไฟป่า ป่าบางช่วงจึงแปลกออกไป

แสงตะวันหายลับหลังหมู่เมฆ อาการเหนื่อยล้าเพิ่มมากขึ้น หยุดพักบ้างในคราวที่เหนื่อยอ่อนแต่พักนานไม่ได้เพราะจุดหมายปลายวันยังไกลนัก เส้นทางที่คาดเดาคร่าวๆ น่าจะมีระยะทางราว 6.5 กิโลเมตร ส่วนจุดแรกที่เรามาถึงคือหมู่บ้านโป่งน้อย


บ้านโป่งน้อย


ผืนนาเล็กๆ ที่บ้านโป่งน้อย


ใต้ถุนบ้านมีนกนางแอ่นมาทำรัง  เป็นเรื่องน่าประหลาดใจ


บ้านโป่งน้อยเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กของชาวปากาเก่อญอ เป็นหมูบ้านเงียบสงบ ตั้งอยู่ในหุบเหว มีนาผืนน้อยแซมแทรกอยู่ในหมู่บ้าน มีควายตัวอ้วนฝูงใหญ่เดินผ่านมาผ่านไป แสดงให้รู้ว่าหมู่บ้านนี้มีอาชีพปลูกข้าว เลี้ยงสัตว์ แต่ไม่ได้ปลูกไว้ขาย เขาปลูกไว้กิน การทำเกษตรกรรมแบบนี้ไม่ต้องเบียดเบียนพื้นที่ป่าในการทำนา ใช้ที่ราบเชิงผาก็เพียงพอต่อการดำรงชีวิต


ปากาเก่อญอบ้านโป่งน้อย (เขามา-เราไป)


คนกับควายใช้เส้นทางเดียวกัน


เราพักในหมู่บ้านไม่นานจึงลาปากาเก่อญอแล้วออกเดินเท้าก้าวขึ้นเขา เดินและเดิน เร่งเดินจนไม่มีจังหวะเวลาบันทึกภาพันธุ์พืชนานา หวังเดินข้ามเขาลูกหนึ่ง ขึ้นไปบนสันเขาอีกลูกหนึ่ง หวังไปบันทึกภาพอาทิตย์สนธยา แต่ว่าไม่ทันการ ตอนขึ้นไปถึงสันเขาดวงตะวันหายลับไปแล้ว หลงเหลือแต่ฟากฟ้าสีน้ำเงินกับสันเขาสีเทาขุ่น ทางทิศตะวันตกเป็นแนวเขาเขตห้วยน้ำดัง ทางเหนือเป็นเขตเชียงดาว ขุนเขาที่เราเห็นทั้งหมดเป็นมุม 360 องศา มีต้นสนเติบโตขวางทางตาอยู่บางๆ นับเป็นจุดที่น่ากางเต็นท์มากที่สุดจุดหนึ่ง คือนอกจากเป็นจุดที่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นและตกในจุดเดียวกันยังเป็นจุดที่น่าเสพทะเลดาวในคืนเดือนแรมเป็นที่สุด


พบสปาควายกลางป่า


ก่อนถึงสันเขา ทางเดินสูงชัน สภาพแวดล้อมเป็นป่าดิบเขาสลับป่าดิบแล้ง



ช่วงท้ายปลายวันความมืดดำของรติกาลเยื้องกรายเข้ามาปกคลุมป่า ทางเดินมืดมิด ไฟฉายหลายกระบอกทำหน้าที่ ทางเดินลงเขาเหยียดยาว แม้ไม่ใช่ป่ารกแต่ตามทางมีหินเรียงราย การเดินจึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ สุดท้ายลงมาถึงหุบด้านล่าง มีเสียงสายน้ำชำแรกโตรกหินดังลั่นนั่นแสดงให้รู้ว่ามาถึงปลายทางแล้ว ที่นี่คือหมู่บ้านหมาใน หมู่บ้านของปากาเก่อญออีกแห่งหนึ่งซึ่งเป็นหมู่บ้านโฮมสเตย์ที่รับใช้การท่องเที่ยวมานมนาน เป็นหมู่บ้านที่คนไทยไม่ใคร่รู้จักนอกจากนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่นิยมวิถีไพร


หยุดบันทึกภาพแนวสันเขาเขตห้วยน้ำดัง


เหนื่อยก็เหนื่อย งามก็งาม ค่ำก็ค่ำ 


แนวต้นสนบนภูผา



เราวางเป้ไว้ในบ้านไม้ยกพื้นสูง เรากับปากาเก่อญอ (เจ้าของบ้าน) ช่วยกันทำกับข้าวใต้แสงเทียนใกล้กองฟืน อากาศเย็นชื้นขึ้นเป็นลำดับ หลังอาหารค่ำ กองไฟบนเทอเรสลุกโชนอยู่พักใหญ่ก็มอดดับ เสียงสนทนาเงียบหาย แยกย้ายกันเข้านอน ใครบางคนฟืนความเหนื่อยล้า นอนแหงนหน้าดูดาราจนดึกดื่นจึงเลิกรา


ห้องนอนในบ้านหรู ดูดี ไม่มีไฟฟ้านอกจากเทียนไขกับกองฟืน


หลับใหลไปกับแสงดาว เหน็บหนาวไปกับไอป่า (เหนื่อยแต่สุขโคตร)


รุ่งเช้า หมอกขาวคลุมผืนป่าชื้น น้ำค้างค้างคาอยู่บนใบไม้ ผมเดินตามเสียงไก่ป่าไปบนแขนงน้ำสายเล็ก เดินผ่านบ้านไม้ไปจนถึงธารน้ำสายใหญ่ ช่างน่าแปลกใจมันคือ “น้ำแม่เลา” สายน้ำที่เราไปเยือนเมื่อวาน และน้ำแม่เลาสายนี้จะรินไหลไปสบน้ำแม่แตง น้ำอีกสายหนึ่งซึ่งเราจะเดินไปพบเพื่อล่องแพไม้ไผ่ไปยังบ้านมูเซอแดง


อุ่นไอในยามเช้า




เด็กน้อยปากาเก่อญอกับบ้านพัก โฮมสเตย์


แขนงน้ำข้างบ้านพัก




ห้วยแม่เลา


ขณะถ่ายภาพสายน้ำเสียงระฆังดังเหง่งหง่าง ผมเดินกลับมาตามทางเดิม เดินตามปากาเก่อญอกลุ่มหนึ่งไปจนถึงโบสถ์หลังเล็ก โบสถ์เป็นที่รวมใจ รวมพิธีกรรม เป็นโบสถ์คริสตจักรกลางป่าที่น่ารักน่าศรัทธาอยู่ในที


ทางเดินไปโบสถ์


ศูนย์รวมใจ

หลังกินข้าว เก็บเป้ เวลาแห่งการจากลาก็มาถึง  ผมโบกมือลาปาเก่อญอตัวน้อย นาม ”ไอด้า” เธอเพิ่งอายุ 3 ขวบ พูดกระเหรี่ยงได้ พูดไทยไม่ได้ แต่เธอเข้าใจสิ่งที่ผมพูด เธอกับผมสื่อกันด้วยภาพทำความเข้าใจกันด้วยสายตา ช่างน่าอัศจรรย์คนสองคน คนสองวัย สองหัวใจ ห่างไกลภาษาแต่พูดคุยกันได้หลายชั่วโมง


ผัดผัก ปลาเค็มย่าง น้ำพริก เจียวไข่ กับข้าวกลางไพร เอร็ดอร่อยพองาม



ไอด้า สาวน้อยที่ผมหลงรัก

ผมโบกมือ เธอโบกมือ (ผม) มีบ้างอาวรณ์  ส่วนไอด้าหลบตาพาตัวหายไปหลังประตูไม้ไผ่บานนั้น

บทเริ่มต้นในการสำรวจเส้นทางเดินป่าเพื่อผู้หญิงเริ่มต้นอีกครั้ง สองสามดอยข้างหน้าคือจุดหมายปลายทาง ทางที่ผมไม่เคยเดินมาก่อน หวังว่ามันจะงดงามตามที่หวัง


ลาบ้านที่เราพัก แบกเป้เพื่อสำรวจต่อไป


ทีมต่างชาติไปทางหนึ่ง เราไปอีกทางหนึ่ง 



หมายเหตุ
- ทริป Lady Trekking-Trekking Lady เป็นทริปที่เื้อต่อกลุ่มผ้หญิงที่รักษ์ป่า รักการเดินป่า รักการผจญภัย สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่คุณบ็อบบี้หรือคุณติ๊ก โทร. 095 450 1062, 089 7566 443   

Facebook Leave a Comment