3 คืน 4 วัน หลับฝันในเมืองน่าน (ตอนสอง...วันที่สอง)

พายุทราย พรายทะเล / 04/09/2019 22:45:47



3 คืน 4 วัน หลับฝันในเมืองน่าน
ตอนสอง...วันที่สอง


รุ่งสาง ฝนจากค่ำคืนที่ผันผ่านยืนยันตัวตนด้วยพื้นชื้นแฉะ ป่ารอบๆ ที่พักเขียวครึ้ม อากาศอึมครึมเย็นฉ่ำ ยั่วให้นอนนิ่งๆ กลิ้งไปกลิ้งมามากกว่าออกไปผจญภัยในโลกกว้าง แต่อย่างว่ามาถึงเมืองปัวจะนอน (ขี้เกียจ) อยู่ในห้องก็จะผิดไปจากวัตถุประสงค์ คว้ากล้องออกไปท่องน่านน่าจะเหมาะกว่า ว่าแล้วเราก็พายานพาหนะมุ่งสู่วัดภูเก็ต หนึ่งในวัดที่มีทัศนียภาพงดงามมาก ว่ากันว่าใครมาเที่ยวเมืองปัวถ้าไม่ขึ้นมายืนบนจุดชมวิววัดภูเก็ตนับว่ามาไม่ถึง

 ก้าวแรกที่เข้ามาในวัดภูเก็ตจะพบวงสล้อซอซึงขับกล่อม

ปฏิมากรรมสิงห์หน้าอุโบสถวัดภูเก็ต






ท้องนา กาแฟ ทิวทัศน์ บันทึกจากวัดภูเก็ต

วัดภูเก็ตเป็นวัดที่ตั้งอยู่ริมหน้าผา พื้นที่วัดอาจไม่กว้างมากนักแต่เอื้อต่อการเสพทัศนียภาพท้องนาและขุนเขา ก่อนมามีคนบอกว่าทิวทัศน์ท้องนาวัดภูเก็ตเปลี่ยนไป หลังได้ยินรู้สึกกังวลเล็กน้อย ไม่ถึงกับเชื่อแต่ไม่วางใจ เมื่อมาเห็นด้วยตาสัมผัสด้วยใจก็พบว่าเปลี่ยนไปจริงๆ แต่ไม่มาก มีสิ่งก่อสร้างเพิ่มเติมขึ้นมาบ้างนิดหน่อยคือร้านกาแฟ แต่ตัวโครงสร้างร้านที่สร้างสานด้วยไม้ไผ่ไม่ได้ทำลายอะไร คือเขาปลูกสร้างแบบกระท่อมไม้ชั้นเดียว ปลูกใกล้ๆ วัด จัดว่ากลมกลืนพอสมควร ส่วนจุดอื่นยังคงความงามตามแบบฉบับทิวทัศน์วัดภูเก็ตครับ






ริมนา ดื่มกาแฟ แลผ้าทอ บริเวณใกล้วัดภูเก็ต

จากวัดภูเก็ตเดินทางมาที่วัดต้นแหลงเป็นวัดโบราณ สร้างตั้งแต่สมัยชาวไทลื้ออพยพมาจากสิบสองปันนาในรุ่นแรกๆ วัดต้นแหลงได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมทางศาสนาจากสมาคมสถาปนิกสยาม ซึ่งจะว่าไปแล้ววัดต้นแหลงสมควรได้รับรางวัลเพราะอุโบสถงดงามไม่เหมือนใครไม่มีใครเหมือน มีหลังคาซ้อนกันสามชั้นโดดเด่นเห็นมาแต่ไกล ตัวอุโบสถไม่ได้ใหญ่โตมากนักแต่ไม่ถึงกับแคบเล็กอย่างโบสถ์อีสาน นอกจากตัวสถาปัตยกรรม ภายในอุโบสถยังประกอบไปด้วยธรรมาสน์และพระประธานเก่าแก่อายุหลายร้อยปี การไปเที่ยววัดโดยเฉพาะวัดเก่านั้นมักจะเพลิดเพลินไปกับตำนาน งานพุทธศิลป์ และองค์ประกอบอื่นๆ ที่ปรากฏ วัดนี้ก็เป็นเช่นนั้น

  อุโบสถ วัดต้นแหลง



พระประธานและธรรมาสน์ วัดต้นแหลง


ออกจากวัดหนึ่งต่ออีกวัดหนึ่งและต่ออีกวัดหนึ่ง การเที่ยววัดแบบครึ่งวันสามวัดไม่ใช่เรื่องธรรมดา ไม่ถึงกับศรัทธาวัดจนหลงใหลแต่วัดเป็นแหล่งความรู้ เป็นโรงเรียน เป็นสถานศึกษาหา หลายวัดมีเรื่องราวในอดีตปรากฏเป็นภาพจิตรกรรมฝาผนัง หลายวัดมีปฏิมากรรมเชิงศาสนาที่แสดงยุคสมัยอย่างชัดแจ้ง การออกจากวัดภูเก็ตมาวัดต้นแหลงออกจากวัดต้นแหลงมาวัดร้องแงหรือวัดร่องแงจึงไม่ใช่เรื่องแปลกครับ 

อุโบสถวัดร้องแง

พระประธาน วัดร้องแง

ต้นมะแง ที่มาของชื่อวัด


สำหรับ วัดร้องแง ถือว่าเป็นวัดที่มีความเก่าเเก่อีกเเห่งของจังหวัดน่าน มีความโดดเด่นด้วยศิลปกรรมเเบบไทยลื้อ เป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองปัวมาแต่อดีตความโดดเด่นของวัดร้องแงคือพระวิหารที่มีหน้าบันเป็นลวดลายของพรรณพฤกษา โดยในส่วนของหลังคานั้นเป็นหลังคาคลุมต่ำซึ่งเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมไทลื้อดั้งเดิม เสียดายฝนตกลงมาจึงไม่ค่อยมีโอกาสพิจารณาความงามของพุทธศิลป์ทั้งหมด ได้แต่บอกตัวเองว่าวันหนึ่งหากได้กลับมาอีกจะอยู่นานๆ เก็บรายละเอียดให้มากที่สุด 

กว่าจะจบการบันทึกภาพที่วัดร้องแงท้องก็ร้องลั่นสนั่นทุ่ง รีบบอกพี่คนขับว่าไปให้เร็ว ถ้าช้ากว่านี้ใครบางคนอาจกัดกินหูเพื่อนร่วมทางก็เป็นได้ พี่คนขับคงหวั่นใจเรื่องนี้หรือกลัวหูแหว่งหรืออย่างไรไม่ทราบ แกพาเรามาถึงร้านร่มไม้ by ยกครกภายในพริบตา


ร้านร่มไม้ by ยกครก


ส้มตำ


ปีกไก่ทอด

แกงเห็ด


ร้านร่มไม้ by ยกครก ร้านนี้มีคนบอกว่าทีเด็ดทีขาดอยู่ที่ส้มตำ แหนมห่อไข่ ปีกไก่ทอด แกงเห็ดด้วยเป็นกลุ่มคนเดินทางท่องเที่ยวก็เลยไม่ค่อยเชื่ออะไรง่ายๆ และที่ไม่น่าเชื่อมากเข้าไปอีก (หลังจากเห็นร้าน) คือร้านดีเกินไป แรกนึกว่าเป็นร้านแบบบ้านๆ อยู่ริมท้องนาอะไรประมาณนั้นแต่ตัวจริงนี่ดูดีเกินไป ทว่าสุดท้ายก็ต้องยอมรับว่าเสียงร่ำลือไม่ได้ทำให้ผิดหวัง รสชาติจากอาหารที่กล่าวมานั้นดี+ได้ ได้ในที่นี้หมายถึงรสดีรสได้ไม่อายแขกบ้านแขกเมือง อีกอย่างหนึ่งคือไม่อยากเชื่อว่าส้มตำที่ผ่านไปหลายต่อหลายครกมาจากฝีมือคนเหนือ ถ้าบอกว่าคนอีสานเป็นคนตำก็เชื่อนะ

บุกสวนโกโก้ 

ผลโกโก้


"น้องป่าน" ไกด์สาวสุดสวย


หลังท้องอิ่ม ใครบางคนง่วง ใครอีกคนก็เริ่มง่วง เวลาบ่ายแบบนี้จึงพาไปเยือน COCOA VALLEY ต้องบอกตรงๆ ว่าผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าเมืองปัวมีสวนโกโก้ โรงงานโกโก้ ร้านขายโกโก้ แบบเบ็ดเสร็จ เคยไปเยือนสวนโกโก้หลายแห่งในประเทศไทยส่วนใหญ่แค่ปลูกไม่ได้ทำครบวงจรแบบนี้ ดังนั้นที่นี่จึงเป็นแหล่งผลิตโกโก้ที่สมบูรณ์ที่สุดของไทยครับ

เนื้อในโกโก้  ขาวนวล หอมหวาน อมเปรี้ยวนิดๆ

สำหรับกิจกรรมการเยี่ยมชมเริ่มตั้งแต่เดินชมสวน เก็บผลโกโก้ ไปดูการแยกเปลือกออกจากเมล็ดในแบบดั้งเดิม จากนั้นมาเวอร์คซ้อปโกโก้ด้วยการแต่งหน้าโกโก้ แล้วก็ไปชิมชิมชิมชิมชิม กินกินกินกินกิน กินทุกสิ่งที่เกี่ยวกับโกโก้ กินกันจนท้องโย้จึงเลิกลา ไม่น่าเชื่อว่าพวกเราจะกลายเป็นคนรักโกโก้กันถึงขนาดนั้น สินนิษฐานว่าเป็นเพราะเรามาเจอมือดีระดับประเทศ เป็นมือดีเกี่ยวกับโกโก้เกี่ยวกับชอคโกแล็ตโดยเฉพาะ งานนี้ได้ทั้งความรู้ ได้ทั้งความเพลิดเพลิน ได้ทั้งความอิ่มหนำสำราญ สิ่งหนึ่งที่จำขึ้นใจคือชอคโกแล็ตบริสุทธิที่ไม่เกี่ยวข้องกับน้ำตาลไม่ได้ทำให้อ้วนเหมือนที่เราเคยได้ยินมาทั้งชีวิต สรุปว่าใครไปเที่ยวที่นี่เชื่อว่าไม่ผิดหวัง ส่วนคนที่อินสุดๆ นอนที่นี่เลยก็ได้ เขามีห้องพักดีไซน์เก๋ไก๋ให้พักด้วย


เอาเปลือกออกจากเมล็ดใช้วิธีฝัดจากแรงงานคนสูงวัย คล้ายการฝัดข้าวจากกระด้ง




เวอร์คชอป แต่งหน้าชอคโกแล็ต


บราวนี่


วาฟเฟิล วานิลา


คาเฟ่

ห้องพักของ COCOA VALLEY


กิจกรรมที่ใช้เวลามากที่สุดของวันหนีไม่พ้น COCOA VALLEY กว่าจะถอนทีมออกจากที่นี่เวลาก็ล่วงเลยไปถึงช่วงเย็น ฝนก็เริ่มตกลงมา จุดหมายปลายทางอยู่ห่างออกไปราว 50 กิโลเมตร ใช่ครับเราต้องเดินทางไปบนถนนคดโค้งและสูงชันเพื่อไปนอนในหุบเขาเมืองบ่อเกลือซึ่งสุดท้ายก็ผ่านไปด้วยดี ถึงบ่อเกลือด้วยความปลอดภัย หลังอาหารค่ำแยกย้ายกันเข้านอนด้วยความอ่อนล้า ที่สำคัญสายฝนพรำยั่วยวนชวนให้นอนมากกว่าทำอย่างอื่น เป็นอันจบการเดินทางสำหรับวันที่สองในเขตเมืองน่าน ตอนหน้าจะพาไปชมน้ำตกแสนสวย บ่อเกลือเก่าแก่ แล้วพบกันครับ




หมอกฝนปกคลุมเส้นทางไปบ่อเกลือ



บ่อเกลือยามค่ำ


 

 

Facebook Leave a Comment