ป่าผืนใหญ่ทำไมแคบ (น้ำตกแม่เย็น)

พายุทราย พรายทะเล / 30/06/2016 00:07:38

เคยมีคนถามว่า "ทำไมถึงชอบป่า...ไม่ชอบทะเลเหรอ"
ตอนนั้นอึกอักตอบไม่ถูก รู้อย่างเดียว...คนถามเป็นคนช่างสังเกต เขารู้ว่าผมแบกเป้ไปป่ามากกว่าทะเล


ผมเคยถามเธอว่า "ทำไมถึงชอบทะเล...ไม่ชอบป่าเหรอ"

เธอไม่อึกอัก ตอบชัดฉาดฉาน "ชอบทะเล ทะเลกว้าง สบาย ไม่อึดอัด...ป่าเหมือนแคบ มองไม่เห็นอะไร ดูๆ ไปน่ากลัว เกลียดทากด้วย"

ผมจำไม่ได้ว่าตอบเธอไปหรือยังว่าผมไม่ได้ชอบป่าแต่ผมรักป่า ผมรักทะเลแต่กลัวทะเล กลัวในที่นี้หมายถึงเวลาดำน้ำหรือล่องเรือไปในทะเลกว้าง มันกว้างจนกลัว ส่วนใต้น้ำมันอึดอัดมันจึงเกิดอารมณ์กลัว

ใครบางคนวิเคราะห์ว่าผมกลัวทุกอย่างถ้าตีนไม่ติดดิน
ใช่ มันอาจเป็นเช่นนั้น ผมคงกลัวตาย ตายแบบช่วยตัวเองไม่ได้มันน่ากลัว
..................................

ภาพนี้บันทึกในป่าเมืองปาย ขณะเดินเลียบธารน้ำเข้าไปน้ำตกแม่เย็นที่อยู่ลึกเข้าไปกว่า 7 กิโลเมตร ระหว่างทางได้พบพืชเล็กๆ สองสามสกุลเจริญเติบโตอยู่บนก้อนหิน การงอกเงยของพืชขนาดเล็กคือเรื่องหนึ่งที่ผมรัก ส่วนใครไม่เห็นความสำคัญไม่ว่ากัน ต่างคนต่างกว้าง ต่างทางต่างแคบ อยากบอกว่าสิ่งเล็กๆ ที่ผมเรียกว่ารักนี้คือหนึ่งในความสัมพันธ์อันก่อให้เกิดความชุ่มชื้นต่อผืนป่า เอื้อประโยชน์ต่อมวลมนุษย์ โดยที่มนุษย์หลายเผ่าพันธุ์ไม่เคยล่วงรู้เลย

กล้อง Nikon D300s
เลนส์ Sigma 8-16 MM. (ตลกดีเอาเลนส์มุมกว้างมาถ่ายโคลสอัพซะงั้น)
ISO 400
รูรับแสง F.13
ความเร็วชัตเตอร์ 1/60s

 

 

 

 

 

 

Facebook Leave a Comment