เรื่องราวไร้สาระ 5

สาโรจน์ ปาลกวงศ์ ณ อยุธยา / 01/06/2017 17:59:36

จากท้องฟ้าสู่ป่า...มหาทะล

ผมไม่เคยเข้าใจทำไมคนไทยในเมืองใหญ่ชอบบ่นเรื่องฝนทั้งๆ ที่อาศัยอยู่ใต้ฟ้า ถ้าไม่มีฝนคนจะอยู่อย่างไร หลายครั้งอยากตะโกนว่า "กว้างๆ หน่อย" หมายถึง "ใจ" ไม่ใช่แค่เปียกไปทำงานลำบากก็ด่าฟ้าไปกว่าอาทิตย์ เวลาร้อนแล้งไม่มีฝนก็บ่นอีก คือชีวิตนี้ไม่เคยพอใจอะไรเลย ส่วนน้ำที่ระบายไม่ได้..ระบายไม่ทันก็คนอีกนั่นแหละที่ทำให้ท่อมันอุดตัน สร้างบ้านขวางทางน้ำ ไม่เห็นมีใครสักคนออกมาโทษตัวเองบ้างเลย ถ้าผมเป็นคนหยาบคายอาจต้องถามว่า "พวกมึงเป็นเหี้ยไรกันนักหนา เคยก้มหน้าดูคนที่เขาลำบากว่ามึงบ้างมั๊ย เอาแต่ตัวเองเป็นใหญ่ เอาแต่ใจตัวเองเป็นหลัก" ดีที่ผมไม่หยาบก็เลยต้องเขียนอะไรที่สุภาพตามนิสัย

ตอนคิดเรื่องนี้ ฝนตกหนักมาก ผมติดฝนอยู่ในตลาดสะพานสอง มีป้าคนหนึ่งเดินตากฝนเก็บผักใส่ตะกร้า...แกถือโอกาสชะล้างด้วยน้ำฝน และมีใครอีกหลายคนเปียกฝนเพราะไม่มีโอกาสหลบ เลี่ยง เบี่ยง กำบัง เขายังต้องเปียกเพื่อทำมาหากินต่อไป

"พวกเราล้วนเติบโตอยู่บนโลกที่ต้องอาศัยน้ำ อาศัยป่า อย่าโกรธเกลียดอะไรที่ต้องพึ่งพา อย่าทำอะไรที่ทำให้ตัวเองหายใจไม่ออก  เดินออกไม่เผชิญโลกบ้าง อย่าเอาแต่นั่งกระดิกตีนในห้องแอร์ เพราะไฟแอร์คอนดิชั่นที่ใช้กันอยู่ทุกวันก็ผลิตมาจากป่าจากน้ำ ไม่ได้ผลิตที่ตลาดหลักทรัพย์ ผับ หรือบริษัทโฆษณา" ผมบอกตัวเองขณะฝนซา ก้าวเท้าไปบนทางชื้น ตื่นจากอคติ ก้าวต่อด้วยปัญญาที่มีอยู่เพียงน้อยนิด 

Facebook Leave a Comment