เที่ยวบางกะเจ้า ตามหารากเหง้าในวัยเยาว์ (ตอนแรก)

พายุทราย พรายทะเล / 29/06/2020 15:28:02

คุ้งบางกะเจ้า
ตามหารากเหง้าตระกูลแม่ (ตอนที่ 1 ข้ามเรือฝั่งบางนา)

เมื่อวานไปบางกะเจ้าปั่นจักยานไป 20 กว่ากิโล ร้อน หนุก เหนื่อย ช่วงท้ายก่อนหมดวันไปเจอสิ่งที่อยากเจอคือถิ่นเก่าบ้านแม่ที่เคยไปอยู่ตอนเด็กๆ ในช่วงปิดเทอม ผมและคนบางกะเจ้ารุ่นเก่าเรียก “บ้านสะพานยาว” เสียดายสืบไปสืบมาจนเกือบจบแต่ยังไม่จบ เอาไว้ต้องไปอีกครั้ง คราวหน้าจะไปให้ถึงสะพานไม้ที่เคยคุ้น ข่าวว่าสะพานยังอยู่แต่บ้านไม่รู้เขารื้อไปหรือยัง



ท่าเรือวัดบางนานอก

ข้ามเจ้าพระยา



เรือขนาดใหญ่ใช้ในงานอุตสาหกรรมและบรรทุกสินค้าในแม่น้ำเจ้าพระยา


พวกเราสามสี่คนเริ่มเดินทางจากท่าน้ำวัดบางนานอก สมุทรปราการ โดยสารเรือข้ามฟากเจ้าพระยามาที่ท่าตาเลื่อน เช่าจักรยานคันละ 50 บาท ปั่นไปตลาดบางน้ำผึ้ง เดินเที่ยว กินก๋วยเตี๋ยว จากนั้นปั่นไปคลองลัดโพธิ สะพานภูมิพล แล้วย้อนกลับมาที่วัดบางกะเจ้ากลาง กราบพระนอกโบสถ์ ชมศาลาไม้เก่าแก่ แล้วปั่นต่อไปพิพิธภัณฑ์ปลากัดปรากฏว่าปิดยาวยังไม่มีทีท่าจะเปิดให้เข้าชมเมื่อไหร่ จึงย้ายไปที่สวนศรีนครเขื่อนขันธุ์

บทเริ่มต้น คน+จักรยาน

หลนปู

หมี่กรอบ

ผักปลอดสาร

พืชผักสวนครัวราคาถูก


เคราฤาษี

เครื่องทองเหลือง

งานจักสานพัด

ช้อนไม้
(ภาพอาหารและของใช้ภายในตลาดบางน้ำผึ้ง)


เที่ยวเล่นเย็นใจชมนกชมไม้ในสวนนครเขื่อนขันธุ์ด้วยการขึ้นไปที่หอดูนก ขี่จักรยานข้ามสะพานไม้ในบึงใหญ่ สุดท้ายเดินเท้าเข้าไปในสวนดั้งเดิมข้างๆ สวนนครเขื่อนขันธุ์ ภายในสวนยังเป็นท้องร่องแบบเดิม ไอดินกลิ่นเดิม บรรยากาศคล้ายเดิม แต่ต้นไม้หรือสวนผลไม้แบบสวนผสมสไตล์บางกะเจ้าดูทรุดโทรมไม่เหมือนเดิม ความจริงตรงนี้เคยเป็นสวนชมพู่ที่รวบรวมเอาไว้เกือบทุกสายพันธุ์ เช่น ชมพู่แก้มแหม่ม ชมพู่สาแหรก มีมะยงชิด มะปราง หมาก พลู ที่เพิ่มเติมเข้ามาคือต้นตีนเป็ดน้ำที่ผมไม่ชอบกลิ่นดอกเพราะมันหอมจนอวลเอียนเลี่ยนมาก แอบสงสัยว่ามันมาเติบโตในสวนผลไม้บางกะเจ้าได้ยังไง








สะพานภูมิพล คลองลัดโพธิ และสวนใต้สะพาน

ปิด อดเข้าไปชม


เดินลึกเข้าไปเจอบ้านสีฟ้าหลังใหญ่ชื่อ “บ้านแจ้งเจริญ” เป็นบ้านสองชั้น บริเวณบ้านมีลูกตีนเป็ดน้ำเต็มไปหมดจึงเข้าไปกล่าวทักทายได้ความว่าเจ้าต้นตีนเป็ดน้ำลอยมาแล้วก็เติบโตเองโดยไม่ได้ปลูกจึงเกิดอาชีพใหม่คือขายลูกตีนเป็ด กลายเป็นแหล่งใหญ่ที่ส่งออกไปทั่วกรุงทั้งสวนจตุจักร บางบัวทอง ก่อนจากลาผมถามคุณตุ๊กเจ้าของบ้านวัย 65 ปีว่า “รู้จักโรงปูนหรือเปล่าครับ” เธอชี้มือบอกว่าอยู่ทางโน้น ถามอีกคำว่า “รู้จักสะพานยาวมั้ย” เธอทำหน้าสงสัยถามกลับมาว่า “รู้จักสะพานยาวด้วยเหรอ” ผมบอกว่าผมเป็นลูกหลานบ้านตรงสะพานยาว คราวนี้ไล่เรียงกันถึงคนนั้นคนนี้ สรุปว่าสะพานยาวยังอยู่ ยังใช้อยู่ แต่น่าเสียดายเวลาหมด ผมต้องเอาจักรยานไปคืนเพราะเย็นมากแล้ว จึงกล่าวขอบคุณเจ้าของบ้านและให้สัญญาว่าจะกลับมาใหม่ในเร็วๆ นี้


ถนนสำหรับจักรยานในสวนศรีนครเขื่อนขันธุ์



สะพานสวนศรีนครเขื่อนขันธุ์

หอดูนก


รู้สึกดีที่รู้ว่าสะพานยาวซึ่งเป็นเอกลักษณ์หนึ่งของบางกะเจ้ายังอยู่ รู้สึกดีที่เจอคนเก่าเพราะจะได้เล่าเรื่องบางอย่างให้เราฟังได้ถูกต้อง จะได้รู้จักบางกะเจ้ากันจริงๆ เสียที ทุกวันนี้บางกะเจ้าเปลี่ยนไปมาก หากเรื่องราวดีๆ จะถูกเล่าให้เราฟังและเก็บไว้เป็นตำนานให้ลูกหลานฟังคงดีไม่น้อย ซึ่งเชื่อว่าบางกะเจ้าจะมีคุณค่ามากกว่านี้

ขณะนั่งเรือกลับมาผมภาวนาให้มีโอกาสกลับไปบางกะเจ้าในเร็ววัน อยากไปยืนอยู่บนสะพานยาวเพื่อรำลึกถึงตัวเองในวัยเด็ก ถ้ากลับไปเมื่อไหร่จะมาเล่าให้ฟังเรื่องราวที่เกี่ยวเนื่องกับชีวิตริมน้ำ ชีวิตเด็กๆ ในสวน วิธีการเล่นของเด็กยุคนั้น รวมถึงภาพที่มันคอนทราสต์กันระหว่างฝั่งสวนกับฝั่งคลองเตยที่เต็มไปด้วยเรือบรรทุกสินค้าเรียงรายเต็มไปหมด



ท้องร่องสวนดั้งเดิม

สะพานในสวนเดิมเป็นคอนกรีตหมดแล้ว (สะดวกดี) ส่วนบ้านทางขวาคือบ้านแจ้งเจริญ



ลูกต่นเป็ดน้ำ สินค้าส่งออกของบางกะเจ้า


หมายเหตุ
- เรียนถึงผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุ้งบางกะเจ้าและคุ้งใกล้เคียง ถ้าจะส่งเสริมการท่องเที่ยวเพื่อสุขภาพด้วยการขี่จักรยานกรุณาทำป้ายบอกทางติดตามซอกซอยถนนสายเล็กๆ เพื่อการเข้าไปสัมผัสสวนอย่างแท้จริง จะเกิดประโยชน์สูงสุดต่อชุมชนและคนที่ไปท่องเที่ยวครับ
- มีเรือข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาบางกะเจ้าอีกที่หนึ่งคือบริเวณท่าเรือวัดคลองเตยนอก กทม.

   

Facebook Leave a Comment